برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران، مرداد ماه ۱۳۶۹.
تقدیم به: توده زحمتکشان فرودست.
شمس الدین- امانتی – ۲۰۲۶/۵/۴
پاسخ این سوال در همین جامعه سرمایه داری نهفته است. هر کارگری که ده دقیقه به اوضاع خودش فکر کند ایراد اصلی ای را که باید در دنیا برطرف شود تشخیص میدهد.
این جامعه وارونه است. تولیدکنندگان ثروت جامعه، کارگران، بی چیزند و بیکارگان ثروتمند.
پست ترین و فرومایه ترین عناصر، نجبا و عالیجنابان این جامعه اند و شریف ترین مردم، توده زحمتکشان فرودست و بی حقوق اند.
آنها که یک عمر کار کرده اند و ثروت ساخته اند حتی پس از سی سال برای گذران هر روز از زندگی خود باید از نو برای کارشان مشتری پیدا کنند. قدرت خلاق و مولد کارگر خود را در قدرت اجتماعی و سیاسی روز افزون سرمایه و فرودستی هر چه بیشتر خود کارگر نشان میدهد.
برای حفظ این جامعه وارونه دولتها پیدا شده اند، ارتشها ایجاد شده اند، زندانها و شکنجه گاهها بنا شده اند، خدایان آفریده شده اند و مذاهب ساخته شده اند.
مساله از روز روشن تر است. این جامعه مبتنی بر بردگی است. بردگی مزدی. هیچ درجه رشد خدمات اجتماعی و بیمه ها و افزایش درآمد کارگران که تازه همه باید با نبرد و با زور از حلقوم طبقات حاکم بیرون کشیده شوند، در اساس این موقعیت برده وار کارگر تغییری نمی دهد.
کودکی که امروز در میان ما متولد می شود مهر استخدام سرمایه شدن را بر پیشانی خود دارد.
کل تبعیضات اجتماعی و سیاسی و کل فساد و تباهی اخلاقی جامعه حاضر، از ستمگری بر زنان و تبعیض نژادی تا اعتیاد و فحشاء، از رقابت و منفعت طلبی فردی که در خون جامعه جریان دارد تا قحطی و گرسنگی و بیماری که هر روز میلیونها انسان محروم را به کام مرگ میکشند، همه حاصل این وارونگی جامعه اند.
جامعه ای که صاحبان برحق و آفرینندگان واقعی آن، کارگران، اسیر بردگی مزدی اند.
انقلاب کارگری بر سر درهم کوبیدن بنیاد این جامعه طبقاتی است.
بنیاد این نظام مالکیت خصوصی اقلیتی کوچک بر وسائل تولید در جامعه است.
مادام که انسانها برای نان خوردن و برای برخوردار شدن از حداقلی از رفاه ناگزیرند برای کس دیگری کار کنند که اختیار وسائل تولید را در دست گرفته است، مادام که تولید اجتماعی و تامین مایحتاج بشر تنها از طریق سود رسانی به مالکان انگل وسائل تولید ممکن است، صحبتی از آزادی و برابری انسانی و از میان بردن محرومیتها و تبعیضات نمیتواند در میان باشد.
– انقلاب کارگری در اساس خود انقلابی علیه مالکیت خصوصی طبقه سرمایه دار بر وسائل تولید اجتماعی است.
– انقلاب کارگری برای برقراری مالکیت و کنترل اشتراکی و دسته جمعی تولیدکنندگان بر وسائل کار و تولید است.
– انقلاب کارگری انقلابی برای محو طبقات و استثمار طبقاتی است.
زنده باد انقلاب کارگری!
زنده باد حکومت کارگری!
