گزارشات منتشرشده حاکی از آن است که کارگران ساختمانی در سال ۱۴۰۴ یکی از دشوارترین دورههای شغلی و معیشتی خود را پشت سر گذاشتند؛ سالی که همزمانی جنگ، رکود اقتصادی و ضعف حمایتهای اجتماعی، این قشر را با بحرانهای چندلایه مواجه کرد.
یکی از مهمترین چالشهای این قشر، بیکاری گسترده ناشی از رکود و توقف پروژههای عمرانی در پی شرایط جنگی بوده است. در مقاطع مختلف، تعطیلی کارگاههای ساختمانی باعث شد بخش قابل توجهی از کارگران از کار بیکار شوند. در کنار این مسئله، نبود حمایتهای مؤثر دولتی فشار مضاعفی بر کارگران وارد کرده است. بسیاری از کارگران ساختمانی در دورههای بیکاری از هیچگونه حمایت معیشتی، کمکهزینه یا تسهیلات برخوردار نبودهاند. از سوی دیگر، بحران بیمه همچنان یکی از پایدارترین مشکلات این قشر به شمار میرود. با گذشت بیش از دو سال از تصویب اصلاحیه ماده ۵ قانون بیمه کارگران ساختمانی، این طرح هنوز به نتیجه ملموسی نرسیده است.
