گزارش‌ها از قندهار از تبدیل خانه برخی بزرگان قومی و آخوندهای وابسته به طالبان به «زندان‌های خصوصی» زنان حکایت دارد.
مکان‌هایی که گفته می‌شود در برابر نگهداری هر زن، روزانه ۵۰۰ افغانی دریافت می‌کنند. زنان در اتاق‌های تاریک و بدون نور، یا حتی کانتینرهای فلزی در گرمای بالای ۴۰ درجه حبس می‌شوند، اجازه خروج ندارند، تحت بازجویی و تهدید، حتی تهدید به مرگ قرار می‌گیرند و به انجام کارهای خانه وادار می‌شوند. در همین خصوص، شورای همبستگی بین‌المللی زنان ضمن محکوم‌کردن قاطعانه این جنایت‌ها، خواهان آزادی فوری زنان زندانی، پایان حبس و شکنجه و هرگونه کار اجباری، لغو تمامی فرمان‌ها و مقررات تبعیض‌آمیز، تضمین بی‌قیدوشرط حق آموزش، کار، آزادی رفت‌وآمد، تشکل‌یابی و مشارکت سیاسی زنان و پایان نظام آپارتاید جنسیتی طالبان است.