شاملو روزی نوشت: «چیزی فسرده است و نمیسوزد امسال، در سینه، در تنم». مطلب از این قرار است: توماج صالحی را به مسلخ میبرند؛ هنرمندی که حرف دارد و درد دارد و روایتگر دردها و زخمها و زخمههاست. جرمش از درد خواندن است و با زخم خواندن.
توماج صالحی؛ صدای گلوهای خفه شده