خسرو باقرپور

من و سپیده و شب (برای سپیده قلیان)

فالگیرِ دروغگویی ست این زندان بان! شیار های خونینِ دست مرا؛ به عمد؛ نادرست می خواند! و این بیشه ی سرزنده را؛ کویرِ…