از ديدگاه مارکس، «تئوری»ی عملِ انقلابی، گرچه از «نقد» به ساير نظريات ايده آليستی و ماترياليستی کهن آغاز کرده و در تقابل آنها قرار گرفته، اما، به خودی خود مبدل به «عمل انقلابی» نمی گردد. حتی تئوری «عملِ» خود مارکس، که مُبلغِ «پراتيک» انسان ها در راستای تغيير و تحول جهان بود، در تحليل نهايی يک «تئوری» يا «نقد» باقی می ماند مگر اينکه از پايه مادی برای تحقѧق عملی آن برخوردار باشد. به اين علت که، «تئوری» متکی بر خود، پايه ی مادی برای تغيير و تحول در جامعه را نمی تواند ايجاد کند.
لینک کوتاه: