کلمه «روشنفکر» مدتها به مثابه یک صفت بکار می رفت. پس از جریان محاکمه دریفوس، «روشنفکر» به افرادی گفته شد که رفتارشان باعث تامل و تفکر گشته، نگهبانان آرمان جمهوری خواهی در برابر مطبوعات حامی ثروت، کلیسا و ارتش تلقی می شدند. دست راستیها آنها را به سخره گرفته و متهم می کردند که به سنتها خیانت می کنند. تا زمانی که خود روشنفکران قلم به دست گرفته، به میدان آمدند و «عنوان» خود را به رخ کشیدند و گاه آنرا، به شکلی بسیار سیاسی از معنا تهی ساختند. پس از جنگ ۱۸۷۰ تا پایان قرن ۱۹ ، ترس از برچسب (…)
–
2024/08