روایت فیلم «کیک محبوب من» را به سهولت می‌توان به دو بخش تقسیم کرد. در نیمه‌ی نخست، اغلب با مصائبِ زندگی فردیِ مهین مواجهیم و جامعه‌ای مملوّ از موانع برای او و آنهایی که به زندگی فراسوی باورهای نظامِ مسلط می‌اندیشند. اما اگر بخشی از این مصائب در نسبت با کلیت اثر، کارکرد دراماتیک می‌یابند (تنهایی مهین، بیداری‌های شبانه او، مهاجرت فرزندانش و …)، بالعکس؛ موانع یادشده عمدتا الصاقی‌اند و فاقد ارتباط با نیمه دوم فیلم؛ دلتنگ شدن مهین برای تهرانِ دورانِ آریامهری بیش از آنکه ربطی به مشکلات کنونی او (…)
–
2024/11